Een nachtmerrie met de ogen open 😳

March 5, 2020

 

Vannacht...
Ik word wakker van een ontzettend irritant geluid.
Er is iets aan het kletteren in de vaatwasser. Ik ben te moe om op te staan om er iets aan te doen. Terwijl ik het geluid probeer te negeren, beginnen als een motor mijn hersens te draaien op het ritme van de afwasmachine. Er trekt een knoop in m’n maag en het zweet breekt me uit.

Wat ben ik eigenlijk aan het doen? Wat doe ik mezelf aan? Dit project, ik heb het leuk bedacht. Mezelf een duw in de rug geven en uit m’n comfortzone stappen, maar dit gaat wel ver. Ik daag mezelf uit maar wel met flink wat druk op de ketel. Dat gaat dus blijkbaar niet zonder angsten en een flinke dosis onzekerheid. Er zijn mensen die niet verwachten dat ik iets gauw eng vind. Want mijn onzekerheid verbergen, dat is mijn vak. Maar geloof me zoals ieder mens, heb ook ik een donkere kant.

Dat ik verhalen schrijf met onderwerpen waar ik me nog niet eerder aan heb gewaagd is één ding. En zelfs daar had ik het nodig ergens doorheen te breken om mijn fantasie de vrije hand te geven. Maar dan diezelfde teksten hard oplezen en vervolgens spelen voor een regisseur. Één op één in een ruimte (Ja, het is een solo). Maar ook nog eens na twee dagen repeteren, (BAM!!!) voor publiek. Veelal mensen die ik ken en erger nog die mij kennen. Dan moet ik echt de schaamte voorbij. Heen en weer draaiend in mijn bed begin ik me toch echt grote zorgen te maken. Wat ben ik in godsnaam aan het doen? Waarom kan ik dit niet gewoon lekker veilig in een repetitieruimte houden. Waarom moet dit nou weer meteen openbaar, voor publiek? En zo snel? Waarom moet ik nou altijd de hele wereld erbij betrekken? Was ik maar een muurbloempje.

Ik raak onder hypnose van het kletterende geluid. Mijn hersens draaien verder en beginnen automatisch mijn geschreven teksten door te lopen. Ik ben aan het repeteren in een soort halfslaap en langzaam daalt het karakter van de tekst in. Een personage die ik zelf niet ben, een rol die ik belichaam. De tekst staat opeens ver van mijn eigen persoonlijkheid af en langzaam trekt de knoop in mijn buik weg. Ik schraap mijn moed bij elkaar, ik sta op, zet de vaatwasser uit en val weer in slaap.

Volgende week ga ik ervoor…
Vrijdag de 13e om 20.00 uur HAL25

met de toepasselijke titel: Schaamstreken 🙈
kaartjes: http://tiny.cc/studiocanvas2

 

Als je niet komt...
Vind ik het ook wel oke hoor.

Please reload