Nieuwsgierig?
Kom vrijdag 13 december om 20.00
naar de eerste presentatie van   

Studio Canvas in HAL25 Alkmaar

Foto: Tycho Hellinga
Foto: Kay van Vree

Studio Canvas

 

Misschien ken je het gevoel... Zo vlak voordat je een grote sprong maakt. Een leeg Canvas, een nieuw begin. Een bevrijdend gevoel, maar ook doodeng. Dat is precies waar dit project over gaat.

 

In Studio Canvas is mijn creatieve proces het kunstwerk.  Een ontdekkingstocht van een aantal maanden langs nieuwe paden. Op zoek naar kanten van mezelf als speler en maker die ik nog niet ken. En jij mag meekijken. In de tijd en ruimte die hiervoor is gemaakt, probeer ik mij verder te ontwikkelen als podiumartiest en theatermaker. 

Het onbekende ontdekken

In samenwerking met verschillende regisseurs onderzoek ik mijn creatieve ideeën, inspiraties en treed ik uit mijn comfortzone. Ik ga het experiment aan met andere makers door ze uit te nodigen in mijn spreekwoordelijk lege Canvas en ontdek daar het onbekende. Met al deze elementen vertel ik mijn verhalen doormiddel van muziek, theater, dans en beeld. We sluiten ons een paar dagen op om samen te maken en leren. Wat er precies uitkomt? Geen idee, daar gaat het ook niet om. Hoewel we wel iedere sessie eindigen met een kort optreden, zal hetgeen waar je naar kijkt zeker niet af zijn. Wat ik zichtbaar wil maken is het proces zelf. Voor mezelf en voor anderen. Met iedere stap wordt het duidelijker waar ik naar toe wil. Het uiteindelijke doel is het vormgeven van mijn persoonlijke missie als theatermaker met een visie waarin ik mijn eigen artistieke signatuur laat zien. Kortom: Waar wil ik heen? Wat wil ik daar doen? En WAAROM? Door het hele traject word ik bijgestaan door twee persoonlijke coaches en experts uit het vak die mij hierin praktisch / mentaal volgen en steunen, Tamara Roos en Ton Nieuwenhuizen.

 

Met de billen bloot

In een wereld waar succes vaak het streven is, probeer ik het proces te delen. We laten meestal pas iets van ons zien als het af is. Terwijl we juist van elkaars zoektochten kunnen leren. Een interessant experiment om het meest ingewikkelde en kwetsbare gedeelte bloot te leggen. Het moment dat ik nog zoekende ben en nog niet goed kan verwoorden waar ik heen wil, maar van binnen de drang voel om verder te komen. 
 

Alles leg ik vast met vlogs, maar ook in samenwerking met filmmakers, en fotografen. Centraal staan mijn artistieke ontwikkeling, mijn onzekerheden, mijn poging grip te krijgen op het ongrijpbare proces van de creatie. 

Deze worstelingen zijn de mijne, maar zo menselijk als maar kan, en het doel is om uit dit project te komen als een sterkere maker met een groter zelfvertrouwen en een groter netwerk. Maar het kan niet zo zijn dat ik de enige maker ben die soms met zichzelf in de knoop ligt. Je hebt je onzekerheid ook nodig om scherp te zijn en jezelf het tegendeel te bewijzen. Daarom ga ik tijdens dit onderzoekende project volledig met de billen bloot (vooralsnog spreekwoordelijk) om het taboe te doorbreken.

 

Wil je mijn worstelingen volgen? Zien met wie ik samenwerk? Kom naar een van de presentaties of volg me online. Ik zet geregeld updates hier op mijn website, en plaats doorlopend Instagram stories (@mayalink), en zet vlogs op youtube.

Waarom  doe ik   dit?
In 2008 begon mijn carrière als podiumartiest toen mijn ouders – beide podiumartiesten – mij vroegen mee te draaien in hun theatergezelschap Samba Salad. Ik koos er voor om geen vakopleiding te volgen, maar mijn eigenwijze pad.  Al vrij snel werd duidelijk dat goede genen niet altijd een generatie overslaan en voelde ik mij op het podium als een vis in het water. Ik trok de hoofdrollen in onze producties naar mij toe en ook volgde al gauw vele andere projecten als podiumdier buiten Samba Salad om. Zo leerde ik alles van mijn vak terwijl het publiek voor mijn neus stond. Altijd met het eindresultaat als doel. Nu, 12 jaar later, weet ik pas wat ik wil worden als ik later groot ben: theatermaker. En vraag me soms af of het me makkelijker was afgegaan als ik een vakopleiding had gevolgd. Niet omdat ik ontevreden ben over mijn spel, maar omdat ik daar methodes had kunnen leren voor het ontwikkelen van eigen werk, en een netwerk van andere makers. Op een vakopleiding krijg je met regelmaat feedback en begeleiding in je persoonlijke proces. Maar er is één ding wat ik zeker weet, naar school gaan is zeg maar niet echt mijn ding. Daarom doe ik het zo, met Studio Canvas kan ik zelf kiezen van wie ik wil leren, wat ik wil onderzoeken en welke kant ik daarmee op wil gaan. 

Maar... hoe dan?

Begin oktober kreeg ik bericht van het Fonds voor Cultuurparticipatie dat na een jaar sleutelen, schrijven, overleggen, pitchen en nagels bijten mijn aanvraag is goedgekeurd en ik geselecteerd ben als Urban Arts Talent. Dit betekent dat ik de komende paar maanden voldoende budget heb om mijn eigen ontwikkeltraject vorm te geven. Een soort studiebeurs, maar dan net even anders.  Het geld zelf is natuurlijk heel fijn, maar ook de erkenning van de commissie van het fonds geeft mij vleugels. 

Hou me in de gaten!

De komende maanden verschijnen regelmatig updates op deze website, op mijn instagram, op youtube, en op Facebok. Ik hoop je te zien bij de presentaties van Studio Canvas!

mogelijk gemaakt door